Mat á áhættu
kransæðasjúkdóma og annarra æðakölkunarsjúkdóma. Leiðbeiningar þessar eru birtar sem drög á þessu stigi og er vonast til að faglegar ábendingar / breytingartillögur (studdar heimildum) verði sendar til Sigurðar Helgasonar innan 6 vikna eða fyrir 1. október 2001. Stýrihópur mun síðan taka afstöðu til réttmæti þeirra og sjá um breytingar ef þeirra gerist þörf. Flestir heilbrigðisstarfsmenn þekkja vel hugtakið áhættumat og nota það iðulega í klínískri vinnu. Til dæmis er reynt að meta áhættu einstaklings með gáttatif á að fá heilaáfall og ráðleggja meðferð í samræmi við það. Hér að neðan eru tillögur um mat á áhættu á kransæðasjúkdóm og öðrum æðakölkunarsjúkdómum. Kveikjan að þessarri umfjöllun er að nokkrar mismunandi aðferðir eru þegar í boði (áhættukort og reiknivélar) til að meta áhættu og ekki ólíklegt að ósamræmi milli þeirra valdi misskilningi. Ósamræmið er einkum af tvennum toga. Í fyrsta lagi er í sumum tilvikum metin áhætta kransæðasjúkdóma en í öðrum er metin áhætta kransæðasjúkdóma og annarra æðakölkunarsjúkdóma. Hér er mikill munur á og flestir þeirrar skoðunar að notagildi heildarmats á æðakölkunarsjúkdómum (kransæðasjúkdómur, heilaáföll, útæðasjúkdómar og fleira) sé meira í klínískri vinnu. Heildarmyndin skiptir mestu máli þegar verið er að vega og meta áhættuþætti og ráðleggingar til að draga úr áhættu. Í öðru lagi eru einstaka frávik þótt flestir áhættuþættir sem notaðir eru séu hinir sömu í mismunandi aðferðum. Til dæmis er í sumum notað heildarkólesteról en í öðrum hlutfall heildarkólesteróls og HDL. Í sumum er notaður slagbilsþrýstingur en í öðrum bæði hlébils og slagbilsþrýstingur og sjaldnast er tekið með hvort sjúklingur er með stækkun á vinstri slegli. Ekki gera öll sérstaklega grein fyrir sjúklingum með fullorðinssykursýki né heldur hvort þeir hafi próteinmigu. Í ljósi þessa bendum við hér á nokkrar mismunandi aðferðir til áhættumats en látum hverjum og einum eftir að velja þá aðferð sem honum fellur best. Í stuttu máli má segja að við ráðleggjum að notuð sé reiknivél sem gefur heildaráhættu eins og reiknivél bresku háþrýstisamtakanna en annars evrópukortin. Ef notuð er aðferð sem gefur eingöngu hættu á kransæðasjúkdóm má gróflega meta heildaráhættu með að margfalda hættu á kransæðasjúkdómi með 4/3. Þannig verður 15% hætta á hjartasjúkdómi u.þ.b. 20% hætta á hjarta- (kransæða) og æðasjúkdómi (æðakölkunarsjúkdómi). Kortin eða reiknivélarnar eru eingöngu ætlaðar við mat áhættu hjá einstaklingum sem ekki hafa þekktan kransæðasjúkdóm eða annan æðakölkunarsjúkdóm, þ.e. frumforvarnir. Þótt sjúklingar með fullorðinssykursýki séu í flestum tilvikum í það mikilli áhættu að flokka má þá með síðforvörnum er rétt að nota áhættumat og bendum við sérstaklega á kort fyrir sykursjúka sem taka tillit til próteinmigu (Yudkin JS 1999). Eindregið er ráðlagt að nota reiknivél (Cardiac Risk Assessor) þróaða af sameinuðu bresku félögunum sem reiknar hættu á kransæðasjúkdómi og heilaáfalli. Ef það er ekki hentugt þá ætti að nota áhættukortin. 1. Það áhættumat sem lagt er til í okkar klínískum leiðbeiningum um hjarta- og æðasjúkdóma nýtir "evrópsku" áhættukortin sem voru unnin á vegum sameinuðu Evrópufélaganna (European Society of Cardiology, European Society of Atherosclerosis, European Society of Hypertension) http://www.escardio.org/ . Þetta er fyrsta sameiginlega átakið í þessa veru og er metin áhætta á kransæðasjúkdómi (hjartakveisa, hjartadrep og kransæðadauði) og gögn Framingham rannsóknarinnar liggja þar til grundvallar. http://www.escardio.org/scinfo/Guidelines/98prevention.pdf. Breytur: kyn, aldur, reykingar, slagbilsþrýstingur og heildarkólesteról. Meta þarf sérstaklega aukna áhættu hjá þeim sem eru með fjölskyldusögu um kransæðasjúkdóm, þá sem eru með lágt HDL og fl. Kort fyrir sykursjúka og ekki sykursjúka en ekki undirflokkað eftir próteinmigu Áhættumat byggt á íslenskum gögnum er væntanlegt. Endapunktarnir sem notaðir eru í niðurstöðum Hjartaverndar eru hjartadrep og kransæðadauði. Unnið er að því að bæta við kransæðaaðgerðum (hjáveituaðgerðir og blásningar). Í gangi er einnig evrópsk samvinna um gerð áhættumats sem byggir á evrópskum gögnum. 2. Leiðbeiningar frá bresku háþrýstingssamtökunum http://www.hyp.ac.uk/bhs/ (september 1999) http://www.hyp.ac.uk/bhs/managemt.html, sameinuðu bresku félögunum, kanadíska læknafélaginu (desember 1999) http://www.cma.ca/cmaj/vol-161/issue-12/hypertension/index.htm og frá Scottish Intercollegiate Guideline Network (SIGN) http://www.sign.ac.uk/guidelines/index.html eru með sömu áherslur við mat áhættu. Öll nota áhættukort sem byggja á Framingham gögnum og meta hættu á kransæðasjúkdómi (kransæðadauði, kransæðastífla). Hér er hjartakveisa (angina pectoris) ekki endapunktur eins og í evrópukortunum og auk aldurs, kyns, reykingarsögu og slagbilsþrýstings þá nota þeir hlutfall heildarkólesteróls og HDL. Sérkort eru fyrir sykursjúka en ekki tekið tillit til próteinmigu.
3. Eins og kemur fram hér að ofan þá nota skosku landsleiðbeiningarnar, gefnar út af Scottish Intercollegiate Guideline Network (SIGN)http://www.sign.ac.uk/guidelines/index.html , sömu áhættukort og sameinuðu bresku félögin. Þeir taka þó sérstaklega fram að þau geta leitt til vanmats á áhættu í ákveðnum hópum einstaklinga
af asískum ættum
4. Nýsjálenskar leiðbeiningar um meðferð háþrýstings og áhættumat. Guidelines on the management of mild hypertension http://www.nzgg.org.nz/library.cfm Reiknivél og áhættukort sem gefa 5 ára áhættu ekki aðeins á kransæðasjúkdómi (kransæðadauði, kransæðastífla, hjartakveisa) heldur líka heilaáfalli (þ.m.t. skammvinn blóðþurrð TIA), hjartabilun (sem gefur einkenni) og útæðasjúkdómi. Áhætta metin í 8 flokkum <2,5% og upp í >30% á 5 árum. Tveir neðstu flokkarnir með 2,5% en hinir 6 með 5% í bili. Efri hægri jaðar boxa oft sérmerkt (vanmat áhættu hjá þeim sem eru með hæst kólesteról og BÞ) BP (tvær mælingar),aldur, reykingar,kyn,sykursýki,TC/HDL hlutfall Vanmat hjá þeim sem eru með ættarsögu um CAD (sjá að ofan) og þeim sem eru of feitir (BMI >30). Íhuga að hækka áhættumat um einn flokk (miðað við 5 ár) Allir með þekktan hjarta- eða æðasjúkdóm (taldir með áhættu >20% á 5 árum) þ.m.t. heilaáfall, TIA, hjartabilun,eða perifer æðakölkun PVD eða ECG staðfesta vinstri slegils stækkun. 5. Áhættukort unnin af Yudking, J.S o.fl. (Centre for Diabetes and Cardiovascular Risk, Department of Medicine, University College London Medical School), byggja á Framingham gögnum og eins og "evrópsku" áhættukortin meta þau hættu á kransæðasjúkdóm (hjartakveisa, kransæðadauði, kransæðastífla) og uppbygging öll svipuð og þeim "evrópsku". Það sem þessi kort hafa umfram "evrópsku" kortin er að próteinmiga (microalbuminuria = MAU) er tekin með sem áhættuþáttur og eins og sjá má á kortunum áhrifamikill þáttur. Þessi þáttur kortanna er unnin upp úr "metaanalysu" (´97 Dinneen SF o.fl.) af 11 "cohort" rannsóknum með samtals 2138 sjúklingum og þeim fylgt eftir að meðaltali 6,4 ár. Nokkrar aðferðir eru til að skilgreina MAU, í raun skilur lítið á milli annað en praktísk atriði. Líklega er einfaldast að nota þvag albumin-kreatinin hlutfall (ACR) í fersku morgun- og miðbunuþvagi. Því má segja að ef albumin er > 20 mg/ml skal reika út ACR og þar er >= 3,5 mg/mmól óeðlilegt, þ.e. viðkomandi hefur microalbuminuríu. Albumin > 200 mg/ml er macroalbuminuria (ACR þá óþarft en er > 25 mg/mmól) og greinist það á einföldu þvagstixi. Annað sem er frábrugðið "evrópsku" kortunum er að kólesteról/HDL hlutfall er notað sem breyta en ekki eingöngu kólesteról (þar sem gengið er út frá HDL=1 í "evrópsku"kortunum). Þetta er gert vegna þess að HDL er yfirleitt lægra hjá þeim sem eru með sykursýki af tegund 2 en þeim sem eru með sykursýki af og hærra hjá tegund 1. Hér eru sér kort fyrir sykursjúka og ekki sykursjúka og undirflokkað eftir próteinmigu. Breytur: kyn, aldur, reykingar, slagbilsþrýsting og kólesteról/HDL hlutfall. POWERPOINT SKJAL Nýsjálenskar leiðbeiningar um meðferð háþrýstings og áhættumat Guidelines for the Management of Mildly Raised Blood Pressure in New Zealand http://www.nzgg.org.nz/library.cfm
Síðast uppfært: 5.9.2001 |