Áður en gripið er til lyfja þarf að upplýsa viðkomandi vel um ráð til að bæta svefn, s.s.
að gott er að hafa reglu á svefn- og vökutíma, slökun, regluleg hreyfing, forðast
ber kaffi að kvöldi en létt máltíð og heitt bað getur hjálpað, þægilegt umhverfi í
svefnherbergi o.fl.. Sjá nánar bækling um svefnbætandi ráð.

Nokkur mikilvæg atriði við lyfjagjöf.

Ákveða ætti lengd lyfjameðferðar strax í upphafi. Langvarandi notkun svefnlyfja
er oftast gagnslaus og getur verið skaðleg.

Athugasemdir

• Ráðleggja ætti sjúklingi að taka lyfin eftir þörfum, í minnsta virka skammti og í eins
  stuttan tíma í einu og kostur er.
• Gefa ætti eldra fólki helming af venjulegum skammti.
• Hafa ber í huga helmingunartíma lyfjanna, sem oft geta hlaðist upp og valdið verulegum
  dageinkennum og orsakað sljóleika, syfju, skerta athygli ásamt aukinni hættu á byltum.
• Stuttverkandi bensódíasepín geta valdið minnistruflunum. Aukin ávanahætta og
  fráhvarfseinkenni fylgir notkun þeirra.
• Vera vakandi fyrir erfiðleikum við að sofna "rebound insomnia" eftir að lyfjameðferð
  er hætt.
• Muna verður að mörg algeng lyf hafa áhrif á útskilnað svefnlyfja og geta aukið
  þéttni þeirra í blóði, t.d. hægir címetidín á útskilnaði bensódíasepína um helming.

Annað lyfjaval

Antihistamín lyf

Kjörlyf fyrir fíkla. Antihistamín lyf sem notuð eru sem svefnlyf hafa langan helmingunartíma og geta gefið einkenni næsta dag, t.d. sljóleika, syfju og slysahættu.
Þol myndast gegn verkun þeirra.

Þriðja lyfjaval

Geðlyf

Þunglyndislyf og neuroleptica sem hafa róandi verkun hafa talsvert verið notuð sem svefnlyf.
Þessi lyf ætti aðeins að nota ef svefntruflanir eru taldar vera af völdum geðsjúkdóma.
Flest þessara lyfja hafa langan helmingunartíma og geta haft veruleg áhrif daginn eftir.
Þessum lyfjum geta fylgt hættulegar og óafturkræfar aukaverkanir.